ROGER WATERS EN LISBOA

Que concerto o de Lisboa (22 marzo 2011)! Foi extraordianario, perfecto, colosal! Comezou cunha espectacularidade desbordante. Xogo de fogos, de luces, de imaxes. Púñanse os pelos de punta. Os sons que enchían todo o espazo, o aire do Pavilhao falaba desde todos os seus poros. Voces de nenos, sirenas, sons militares…

Os monicreques xigantes (a nai, o profesor, a muller) falaban de arrepiantes monstros. Transmitiu a tortura que as estruturas sociais nos fan padecer. E sempre son os mesmos. Igual que sempre son os mesmos muros. Nada muda, a sociedade será eternamente cruel e inxusta. Os muros nunca caeran, pero aínda así batamos cos puños como sinal de protesta e resistencia.

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s