Un Ipod na miña cacholiña

O outro día, conducindo a miña Perla Negra, dei en matinar se sería posible que a música que escoito no Ipod puidese quedar almacenada na miña cabeciña e logo que non houbese xeito de eliminala. E derivei en tal pensamento porque levaba (e aínda levo) escoitando uns zunidos no fondo do meu oído que ameazan con amolar a miña tranquilidade. E entón pensei, e se no canto deste zunido escoitase a miña música? Obsesioneime tanto coa idea que mesmo cheguei a crer e sentir certa inquedanza. E se isto me sucede a min que acabo de estrear este invento que tan entusiasmada me ten (polo ben que soa, pola súa lixeireza…), que non fará na xente nova! E iso que só merquei un Ipod suffle!

ipod-suffle3.png

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s