A VIDA, UN CALEIDOSCOPIO

 

Sempre me chamaron a atención os caleidoscopios, as súas cores e formas, imaxes proxectadas irrepetibles, as diminutas figuras que nos abstraen da realidade. Ademais, o murmurio ao xirar o cilindro, ao se xuntar de novo as pezas e crear novas fantasías. Nunca se repite nada, pasa e xa non volve ser. O universo sempre a mudar. Dun xeito aleatorio crúzanse as formas. O azar fai xurdir novos mundos: violetas, margaridas, estrelas, cadeas, exágonos, círculos, gaivotiñas, pétalos azuis, bolboretas…

Por iso penso a vida como un caleidoscopio. Caprichosa, xira, crea conexións, sorprende, nunca sabes a forma nova do que vai vir, as cores a cambiar.

Un xogo do destino, un fado, onde, en definitiva, todo se mestura.

Advertisements

2 thoughts on “A VIDA, UN CALEIDOSCOPIO

  1. se tí non o explicaras tan ben, pensaría que a vida coma un caleidoscopio sería como dicir “sempre unha festa”, polas cores, supoño.
    gustoume moito ese paralelismo que fas.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s