A VIDA UN CALEIDOSCOPIO II

A vida, osíxeno, azul.

Cores da natureza: o verde árbores; o azul ceos; o negro treboadas.

E dunha forma a outra, nun infinito, coma unha espiral.

Necesito osíxeno, saír da espiral do medo que están a contaxiarnos. Dos medos que nos impoñen, cos que traxicamente nos agasallan.

Advertisements

4 thoughts on “A VIDA UN CALEIDOSCOPIO II

    • Tes razón. A historia da humanidade está chea de turbulencias, nerviosismos, histerias, …. pero hai quen pensa que imos a mellor.
      Unha compañeira hai uns días díxome que cría que a humanidade ía para mellor. Tal vez. Tento buscar argumentos cos que defender dita tese… Algún día atopareinos.

  1. Si verdade? Que está a pasar? Tento ser optimista, e sobre todo non perder a serenidade -q é difícil manter- pq percibo moita alteración nos ánimos -q por outro lado non están para menos- pero penso q a humanidade está totalmente desnortada… A crise europea, Rusia, Chiana, Corea do Norte, EEUU a buscar inimigos, uf! Menos mal que nos quedan as cores da natureza e a luz do sol.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s