MANS ENTOLECIDAS

Teu ponteiro enlouqueceu, enlouquecendo nossas horas.

“A um ausente”, Antonio Tabucchi

Entolecidas tecemos arañeiras sobre a pel. Somos arañeiras en espiral. Espirais en ascenso de poro en poro nunha danza acompasada. Tecemos sensacións avantando de vagariño. E os poros reciben o noso mel, traségano á velocidade da luz polos vasos comunicantes para o zume das veas. A cegas pousamos ronseis nun percorrido de vía láctea. Somos ás lenes, penélopes tecelás, hedras rubideiras. Alcanzámoste e pousámonos tralos teus luceiros ollos negros e o teu fermoso sorriso. E a túa serenidade é a nosa.

Advertisements

2 thoughts on “MANS ENTOLECIDAS

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s