COMA SEMPRE

Felizmente repítense as estacións, repítese o verán. E chega o ansiado descanso e con el as súas rutinas: reencontros devecidos, con persoas e lugares; espazos diferentes, a praia e a horta; as nosas viaxes.

Con variacións, facemos unha paréntese e todo torna máis vivo. Na casa, o xardín énchese de flores. Temos rosas todo o verán, margaridas, hibiscos… Dámoslle vida a novas aromáticas: ourego, romeu, salvia, helicrisio -que ben cheira!- , lavanda…

Regresamos ás terras do Morrazo, onde nos agarda a praia  de Tuia, onde a mente se deixa acariñar polo rumor do ir e vir das ondas e o baño se torna reparador. É o paraíso.

Chegan os reencontros entrañables. A madriña, o afillado. Tanto e tan pouco tempo.

E volvemos xuntos a Portugal; ti e máis eu, nunha  escapada de obrigado cumprimento. Desta volta foi Lisboa. As súas cores, a súa luz. Subidas e baixadas. Alfama, Jerónimos, Chiado,  o Carmo….Os gelados,, a pel salgada. As tardiñas no jardín dos camelios centenarios. E ao regreso, a música de Deolinda. A parada en Buçaco.

Un novo verán no que se repiten moitos “coma sempre” e se recupera algún “hai tempo”. Como nunha espiral. Como nunha espiral.

Advertisements

One thought on “COMA SEMPRE

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s